Verdriet hebben we allemaal weleens.
Fijn is het niet.
Soms denk ik bij mezelf
Hoe was het toen?
In de tijd van de oorlog?
Hoe had ik me gevoeld?
Maar ik leef nu
In deze tijd.

Maar er waren wel mensen die in de tijd van de oorlog leefden.
Baby’s, kinderen zoals ik, volwassenen en oudere mensen.
Ze hebben die pijn moeten voelen die wij nog nooit hebben gevoeld.
De verdriet die ze hadden omdat ze sommige familieleden moesten missen.
Nu 75 jaar na de bevrijding staan we hier met z’n allen.
Om deze mensen te herdenken die die pijn moesten voelen.
De mensen waarvan we de naam niet willen vergeten.

Ik zelf vind het megafijn dat we nu eindelijk de naam van die dappere mensen kunnen noemen en lezen.
Ik ben trots dat ik dit heb mogen doen.
Bedankt.

Leerling PCBO De Regenboog